In een lokaal dat naar verf en karton ruikt, werken kinderen geconcentreerd aan een kleurrijke notenkraker. Niet zomaar een knutselproject, maar een kleine kennismaking met de wereld van street art. Bij Villa Basta leren jongeren vanaf negen jaar de basis van graffiti: van schets tot spuitbus, van inspiratie tot een eigen kunstwerk dat ze mee naar huis nemen.
Begeleider Rune Carrette verwelkomt de groep met dezelfde energie als een volle muur vol stickers. Voor hem gaat street art maar om één ding: vrijheid en toegankelijkheid. “In elke stad heb je graffiti,” vertelt hij. “Het is iets dat de straat kleur geeft. Het maakt saaie, grijze muren warm en speels. Iedereen mag ernaar kijken. Het is niet exclusief, zoals sommige kunstvormen helaas wel zijn.”
Inspiratie: van graffiti-route tot Bear Bricks
De workshop start niet meteen met spuitbussen. De jongeren vertellen over de Hasseltse graffiti-route met legale muren. “Die tunnels worden The Hall of Fame genoemd, maar jammer genoeg zullen ze binnenkort moeten plaatsmaken voor andere stadsplannen”, vertelt Rune. Het was de eerste legale graffiti plaats in Vlaanderen, maar ook die worden schaarser. “Het is zo belangrijk dat er plekken blijven waar jongeren kunnen oefenen. Als je dat wegneemt, neem je eigenlijk een hele kunstvorm weg,” zegt hij.
Daarna volgt een creatieve opdracht waarin de kinderen een notenkrakerfiguur ontwerpen. Hun inspiratiebron? Bear Bricks, de bekende popartfiguren die je herkent aan hun felle kleuren en speelse vormen. Eerst maken ze een schets op papier. Daarna zetten ze het houten mannetje zelf in elkaar. En pas dan begint het echte werk: graffiti aanbrengen in lagen. Sommige delen worden zorgvuldig afgeplakt met tape, zodat later een extra kleurlaag kan worden aangebracht. Maar wat niet beschermd is krijgt een stevige laag verf.
“In het begin een beetje moeilijk, maar daarna gaat het vanzelf”
Deelnemer Marie, die haar schets trots de lucht in steekt op de foto, vertelt dat ze samen met een vriendin naar iets creatiefs zocht. “We wilden graag een hobby doen waarin we echt dingen konden maken,” zegt ze. “Toen we de street art-cursus zagen, dachten we meteen: dat lijkt ons geweldig.”
Ervaring had ze vooraf niet, maar dat blijkt totaal geen probleem. “In het begin was het even zoeken hoe die spuitbus werkt,” vertelt Marie. “Maar als je het voelt, gaat het eigenlijk vanzelf. Je leert hoe je de verf en olie mengt door te schudden, hoe je moet spuiten zonder te druppen. Het is echt leuk.”
Street art als taal voor iedereen
Voor Rune is het vooral belangrijk dat jongeren begrijpen waar street art vandaan komt. “Het is ooit begonnen als een rebelse beweging,” legt hij uit. “En nu kunnen we het als cursus geven, dat vind ik fantastisch. Maar dan moet je ook weten wat legaal is, wat niet, waarom het ooit ontstond en waarom het vandaag zo betekenisvol blijft.”
Wat hij het mooist vindt? Het verbindende karakter. Stickers, tags, kleuren… “Het zijn kleine dingen die je overal tegenkomt. Je loopt in een stad en ziet plots een sticker die je herkent. En je denkt: ah, die is hier ook geweest. Dat is street art: het maakt de wereld een beetje mooier en speelser.”
Een kunstwerk om mee naar huis te nemen
Wanneer de notenkrakers stilaan vorm krijgen, vult het lokaal zich met trots en kleur. De jongeren ontwerpen, spuiten, tapen en ontdekken. En het beste? Aan het einde van de reeks nemen ze hun eigen street-art notenkraker mee naar huis.
“Dat maakt het zo leuk,” glimlacht Marie. “Het is iets dat je zelf hebt gemaakt. Iets cool dat je op je kamer kunt zetten.”
