Als lgbtq+ jongere is het niet altijd even simpel om uit de kast te komen. Er gaan twijfels,
gevoelens van schaamte en angstige gedachten mee gepaard. In een wereld waar aanvaarding van sommige geaardheden vanzelfsprekend is, zijn verenigingen en zogenaamde communities van groot belang. Ze creëren een gevoel van verbinding en veiligheid.
Violet (26) behoort tot de lgbtq+-community. Die zet zich al ettelijke jaren in voor
organisaties zoals de Hasseltse studentenvereniging Queer Up en het Regenbooghuis, een
ontmoetingsplek voor de gemeenschap. Zelf heeft die de positieve invloed van deze groepen
met eigen ogen gezien. “Je ziet een verschil in het gedrag tussen de eerste, tweede en derde
keer dat iemand naar het Regenbooghuis komt. Na een paar bezoeken beginnen ze nieuwe
mensen te leren kennen en maken ze ook vrienden. Je ziet hoe open en relaxed ze worden
ten opzichte van die eerste keer. Dat is een heel mooi proces om te zien.”
Het Hasseltse onderzoek genaamd “Omgevingsanalyse naar de ervaringen van de
Hasseltse LGBTQIA+-gemeenschap (2022)” beaamt dat. Het trachtte inzicht te krijgen in
de specifieke condities, ervaringen en noden van de Hasseltse regenbooggemeenschap
in uiteenlopende levensdomeinen of sociale contexten. Hieruit breek dat
lgbtq+ personen een beroep doen op organisaties voor sociaal contact, het gevoel ergens
bij te horen en het krijgen van informatie.
Queer Up, een jongerenorganisatie voor en door lgbtq+ studenten (18-30j) van Hasselt en Diepenbeek
© Emma Van Baelen
Steun en herkenning
Jessica is 22 en lesbisch. “Bij het woord community denk ik aan warmte, respect en gelijkwaardigheid”, vertelt ze. “Zo’n gemeenschapsgevoel is heel belangrijk. Mensen die pas uit de kast komen, moeten
ondersteund worden door gelijkgestemden. Ze kunnen bevestigen dat het oké is om te
zijn wie je bent.”
Een community zorgt niet alleen voor een gevoel van aanvaarding. Zo geeft Violet het
voorbeeld van een groeiende zelfzekerheid. Een bezoek maakte dat die vrijwilliger werd en uiteindelijk zelfs bestuurslid. “Het heeft mij letterlijk leren spreken,” zegt die. “Ik durf nu vormingen geven, groepen toespreken… Dat had ik vroeger nooit gedurfd. Het is
mijn springplank geworden.”
Een blijvende noodzaak
Binnen de vier muren van een aanvaardende gemeenschap zit je veilig. Toch
benadrukken Violet en Jessica dat de samenleving nog altijd tekortschiet in volledige
aanvaarding van queer personen. Zo vertelt Violet: “Ik ben soms nog bang om over straat
te lopen, zeker als ik dat met een partner doe. Het Regenbooghuis is er om die
aanvaarding maatschappelijk te maken. Dus, als de lgbtq+ gemeenschap écht
geaccepteerd werd zou er geen Regenbooghuis meer nodig zijn. Maar op dat punt zitten
we nog niet.”
De boodschap is duidelijk. Een lgbtq+-vereniging zorgt voor een plek om te ademen en
te groeien. Tegelijkertijd is het een kans om nieuwe mensen te leren kennen en je
netwerk uit te bouwen. Het is een veilige haven tegen de vooroordelen van de
samenleving. Want zolang die niet inclusief is, blijven deze plekken en groepen van
groot belang.
