Dierenasielen en dierenopvangcentra trekken aan de alarmbel. Tamme katten vinden de laatste jaren meer en meer hun weg tussen de verwilderde katten. Ondanks de castratieplicht en de registratieregels blijft het aantal stijgen. “We vinden overal tamme huiskatten”, aldus Martine Cuyx vanhet Felix Project.
Dierenasielen en dierenopvangcentra kreunen de laatste jaren onder het aantal katten die bij hun binnenstroomt. Vroeger waren dat vooral verwilderde katten, maar de laatste jaren is er een verschuiving. “We vinden de laatste jaren overal tamme huiskatten”, vertelt Martine Cuyx. Ze is al twintig jaar kattenverzorgster bij Het Felix Project in Opglabbeek. Het Felix Project is een opvangcentrum dat katten vangt en opvangt, totdat ze naar een nieuw thuis kunnen. “Er is een groot verschil tussen een verwilderde kat en een tamme kat. Verwilderde katten zijn schuw en zullen zich minder snel laten vangen. Tamme katten kan je meteen oppakken en meenemen.”
Er zijn honderden redenen voor die verschuiving. “Jammer genoeg gebeurt het dat mensen een foute inschatting maken. Ze komen er pas later achter dat een kat meer werk is of duurder is dan ze eerst dachten”, legt An Fransen uit van het dierenasiel in Genk.
Algemeen welzijn
Cuyx vertelt dat het dweilen met de kraan open is. “In sommige gemeenten zijn er meer kattenpopulaties dan in andere gemeenten. Daarom is het belangrijk dat katten gecastreerd worden.” Sinds 2018 is het verplicht in ons land om een huiskat te castreren. “Tussen katten gaan er ziektes rond zoals kattenaids. Als katten gecastreerd zijn, kunnen we die ziektes bestrijden. Het is ook belangrijk voor het welzijn van de kat zelf. Een kattin kan drie keer per jaar bevallen. Dat is niet gezond voor het dier.”
“Er stromen ook veel tamme katten zonder chip binnen. Als we een tamme kat zonder chip vangen, wachten we vijftien dagen op het baasje”, vertelt Fransen. “Als het baasje de kat niet komt ophalen, plaatsen we die in het asiel.” Het dierenasiel merkt dat baasjes niet altijd hun kat komen ophalen.
Belgische wetgeving versus Nederlandse wetgeving
Bij onze noorderburen zijn de regels soepeler. “In Nederland kan je gratis een kat gaan halen die niet gecastreerd is. Dat maakt het extra moeilijk voor ons, want daar wordt niet op gecontroleerd”, vertelt Cuyx. In Nederland is castratie van huiskatten nog niet wettelijk verplicht. Het is in ons land verboden om een kat gratis weg te geven als die niet gecastreerd is. Een kat moet ook gechipt zijn en correct geregistreerd zijn.
“We zien ook dat raskatten vaak niet gecastreerd zijn, omdat mensen daar nesten mee willen maken. Dat mag niet zomaar”, legt Cuyx uit. België heeft strenge regels in verband met kattenfokken. Die regels focussen op het welzijn van het dier.
Mentaliteitswijziging
“Asielen en opvangcentra voor dieren zouden eigenlijk niet mogen bestaan”, vertelt Fransen. “Er zullen natuurlijk situaties zijn waarbij er een dier moet opgevangen worden, bijvoorbeeld als er iemand overlijdt. Dat is maar een klein percentage. Jammer genoeg zal er wel altijd opvang nodig zijn voor als dieren.”
De toenemende instroom van tamme katten maakt duidelijk dat het probleem veel groter is dan enkel regelgeving. Organisaties en vrijwilligers zetten zich dag in dag uit in om elk dier een veilige plek te geven, maar zonder mentaliteitswijziging bij het grote publiek blijft de druk op de asielen en opvangcentra onhoudbaar. Wat vandaag in de opvang belandt, begint bij ons thuis.
