Oxygenk is een warme ontmoetingsplek waar jongeren tijd, ruimte en steun vinden. Directeur Tessa Debaeke en Chillamba Semi Akdag vertellen hoe jeugdwerk, hulpverlening, en peer support daar samenkomen. Hun doel is om jongeren te laten groeien, verbinden, en even te laten vergeten dat het leven niet altijd gemakkelijk is.
Oxygenk ontstond uit het vroegere Overkophuis. Een Overkophuis is een veilige plek waar jongeren zich kunnen amuseren en rondhangen. De organisatie draagt dat label nog steeds, maar is nu breder en sterker. “We zijn recent een VZW geworden. We kunnen nu naast onze Overkop-opdracht ook andere projecten opnemen”, zegt directeur Tessa Debaeke.
De naam Oxygenk verwijst naar oxygen. “We willen zuurstof geven aan jongeren. Het Genkse DNA zit in ons werk, en we combineren jeugdwerk met hulpverlening op een gelijkwaardige manier.”
Oxygenk is elke weekdag open na de schooluren, tijdens die dagen organiseren ze regelmatig uitstappen voor de jongeren.
Een plek waar jongeren terecht kunnen
In Genk is de nood aan een plek als Oxygenk groot, merkt Debaeke. “Jongeren verdienen tijd en ruimte”, zegt ze. “Ze moeten voelen dat er mensen zijn die kiezen om naar hun verhaal te luisteren.”
Oxygenk wil meer zijn dan een ontmoetingsplek.
“We willen hen laten ontdekken wie ze zijn, vrienden laten maken, en talenten laten groeien.”
Tessa Debaeke.
Gemiddeld komen er vijftig jongeren per dag. “Meer dan 150 per week. Iedereen tussen 14 en 25 is welkom”, zegt Debaeke.
Soms kloppen jongeren aan met persoonlijke problemen. Dan maakt het team een zorgvuldige inschatting. “We kijken hoe goed we de jongere kennen. Soms praten we meteen, soms plannen we het gesprek op een rustiger moment, en soms schakelen we een andere hulpverlener in”, zegt Debaeke. “Belangrijk is dat jongeren het eerste gesprek durven aangaan”, voegt ze toe.
Horizon verbreden
Oxygenk organiseert regelmatig uitstappen. Ze gaan bijvoorbeeld naar Walibi, Winterland, en andere leuke plekken. “Je leert meer over jezelf en de wereld als je buiten je eigen muren komt. Daarom willen we drempels wegwerken voor jongeren die dat minder snel kunnen”, zegt Debaeke.
Chillambas
De naam Chillambas komt van ‘chill ambassadeur’. Dat zijn jongeren die vrijwillig in Oxygenk staan om samen met de jongeren bezig te zijn. “We zeggen dat ze peer-to-peer zijn, de jongeren voor de jongeren”, zegt Debaeke. De Chillambas weten wat er leeft in Genk, en ze weten wat er nodig is om de jongeren onder hun vleugels te nemen.
Chillamba Semi Akdag zet zich vrijwillig in voor de werking van Oxygenk.
“Ik wilde ervaring opdoen in het jeugdwerk, en iets betekenen voor jongeren in Genk. Ik ben sociaal en help graag. Ik dacht: ‘waarom geen Chillamba worden?’”
Semi Akdag.
Hij herkent zichzelf in de jongeren die naar Oxygenk komen. “Sommigen worden gepest, hebben het moeilijk thuis of voelen zich alleen”, zegt Akdag. “Ik heb dat zelf ook allemaal meegemaakt. Misschien kan ik een grote broer voor hen zijn.”
Tijdens de werking van Oxygenk heeft Akdag verschillende taken als Chillamba. Soms werkt hij achter de bar, soms in de keuken, en soms is hij verantwoordelijk voor de spelletjes. Maar zijn rol stopt niet aan de deur. “Soms bel ik een jongere die naar Oxygenk komt op, dan vraag ik hoe het gaat. Dat doe ik zodat ze zich niet alleen voelen, dat doe ik graag.”
Tweede thuis
“Oxygenk is voor mij een tweede thuis. Als ik er ben vergeet ik even mijn problemen. De vibe is goed, en iedereen is blij om elkaar te zien.”
Semi Akdag.
Die verbondenheid ziet hij bij alle jongeren. “Tijdens de werking vergeet iedereen even zijn zorgen. We lachen, praten, leren elkaar beter kennen. Dat zijn de momenten waar iedereen gelukkig van wordt”, zegt hij.
Ook Debaeke ziet elke dag hoe groot de impact van Oxygenk is.
“We hopen een verrijking te zijn in hun leven. Jongeren bepalen bij ons mee wat er nodig is. Zonder hen zouden we nooit zo goed kunnen aansluiten bij hun leefwereld.”
Tessa Debaeke.
Akdag vat zijn inzet mooi samen: “ik vind het geweldig dat jongeren mij zien als een broer. Ze vertrouwen me. Ik ben er voor hen, en zij ook voor mij.”
Debaeke besluit: “onze werking bestaat omdat jongeren ons nodig hebben, maar evenveel omdat wij hen ook nodig hebben.”
