{"id":2415,"date":"2025-12-18T10:22:02","date_gmt":"2025-12-18T09:22:02","guid":{"rendered":"https:\/\/pxlmag.be\/?p=2415"},"modified":"2025-12-18T10:22:02","modified_gmt":"2025-12-18T09:22:02","slug":"mentaal-welzijn-in-de-autosport-de-stress-is-er-vooral-een-half-uur-voor-de-race","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pxlmag.be\/?p=2415","title":{"rendered":"Mentaal welzijn in de autosport: \u2018De stress is er vooral een half uur voor de race\u2019"},"content":{"rendered":"\n

Autosporters racen niet alleen tegen de klok en hun tegenstanders, maar ook tegen hun eigen hoofd. Volgens Glenn Van Parijs, racer en coach, begint de mentale belasting vaak al voor de start: \u201cDat is ook een moment waarop je de tijd hebt om in je hoofd te zitten.\u201d Mental coaching wint aan terrein in de autosport.<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Autosport vraagt onder de helm meer dan wat van buitenaf zichtbaar is. Volgens Glenn Van Parijs, tweevoudig winnaar van de 24 uur van Zolder en winnaar van de Porsche Carrera Cup Benelux\u00a0begint die mentale belasting vaak al voor de race start. \u201cVooral het wachten en de aanloop naar een wedstrijd, zorgt voor stress\u201d, zegt hij. \u201cJe gaat in die auto zitten en je wacht tot je eindelijk loopt. Dat is meestal een moment van mentale belasting.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Hoewel het fysieke werk nog niet begonnen is, reageert het lichaam al volop. \u201cJe bent nog niet aan het sporten, maar je hartslag gaat al omhoog. De adrenaline begint op te bouwen.\u201d Net op dat moment is er ruimte om na te denken. \u201cDat is ook een moment waarop je de tijd hebt om in je hoofd te zitten\u201d, vertelt de tweevoudig winnaar van de 24u van Zolder.<\/p>\n\n\n\n

Iedereen gaat anders om met spanning. Van Parijs noemt zichzelf een stresseter: \u201cIk begin te snoepen en drink wat koffie.\u201d Tegelijkertijd zag hij die stress als een signaal dat hij scherp zou zijn. \u201cIk wist dan dat als de lichten op groen gingen, ik wel scherp zou zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ook een zware crash laat mentale sporen na. Van Parijs maakte zijn eerste ongeval al mee in zijn allereerste wedstrijd. \u201cIk kon achteraf in de data en op de video zien dat ik anders ging rijden. Je probeert voor jezelf een nieuwe baseline te maken.Maar een crash kruipt in het hoofd.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\n

\u201cOp het moment dat je 300 km\/u rijdt en je denkt: oei, als er nu iets gebeurt, dan ben je niet bezig met je race.\u201d<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Tijdens het rijden zelf is daar geen ruimte voor. \u201cOp het moment dat je 300 km\/u rijdt en je denkt: oei, als er nu iets gebeurt, dan ben je niet bezig met je race.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ook sportpsycholoog\u00a0en mentalcoach Michelle Warriner herkent dat de spanning vooral voor de race hoog oploopt. \u201cDe stress en de druk is er vooral een half uur voor de race.\u201d Volgens haar heeft dat te maken met de entourage. \u201cHeel veel mensen die er nog niet op getraind zijn op het publiek, op het geluid, op de muziek en heel de entourage daarrond, dat die zich soms kunnen overdonderd voelen door die sfeer die er dan hangt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Pas in de auto zelf verschuift de focus. \u201cOp het moment dat drivers in de auto zitten, dan zijn ze zo gefocust en zeker met zo\u2019n hoge snelheid. Het gaat over gevaar. En drivers beseffen van: als ik mij hier niet op mijn taak ga richten, dan wordt het mijn dood.\u201d Die druk is volgens Warriner vooral extern: \u201cHet is dan ook niet dat je bang bent om veilig rond te komen, maar de druk om te presteren komt van de mensen rond ons.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\u201cOp het moment dat je 300 rijdt en je denkt: oei, als er nu iets gebeurt, dan ben je niet bezig met je race.\u201d<\/em> \u00a0\u00a9<\/strong>Senne Vandenberghe<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Mentale coaching neemt toe<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Van Parijs merkt dat de aandacht voor mentale begeleiding groeit. \u201cMental coaching is aan het opkomen in de autosport.\u201d Waar vroeger vooral technische coaches en trainers een rol speelden, ziet hij nu meer mentale coaching erbij komen. Toch blijft het een persoonlijke keuze van de de piloten: \u201cDe drivers kiezen dat zelf en nemen de mental coach mee naar het circuit.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\n

\u201cVanaf het moment dat je ijskoud bent en misschien op een andere manier met emoties omgaat en dat niet laat zien aan je tegenstanders, ben je in een iets sterkere positie dan andersom.\u201d<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Openheid over emoties verschilt per coureur. Kersvers wereldkampioen\u00a0Lando Norris\u00a0is heel open over het mentale welzijn in de racewagen, terwijl\u00a0Max Verstappen\u00a0eerder gesloten is. Van Parijs: \u201cVanaf het moment dat je ijskoud bent en misschien op een andere manier met emoties omgaat en dat niet laat zien aan je tegenstanders, ben je in een iets sterkere positie dan andersom.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zelf reed Van Parijs nog tegen Verstappen in zijn kartperiode. \u201cIk heb altijd naar hem opgekeken. Hij maakt er geen show rond. Ik zeg niet dat emoties tonen slecht is in de autosport, maar ik weet niet of Norris daar veel baat bij zou hebben.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Volgens Warriner is juist dat openlijk praten over spanning en angst belangrijk voor mentaal welzijn. \u201cHoe meer erover gepraat wordt, hoe beter. Zodat de mentale kant van de topsport ook meer ruimte krijgt en aandacht.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Autosporters racen niet alleen tegen de klok en hun tegenstanders, maar ook tegen hun eigen hoofd. Volgens Glenn Van Parijs, racer en coach, begint de mentale belasting vaak al voor…<\/p>\n","protected":false},"author":26,"featured_media":2417,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[30,33],"tags":[],"class_list":["post-2415","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nieuwslab","category-ziekte-gezondheid"],"mb":[],"featured_image_url":{"thumbnail":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_7576-150x150.jpg","medium":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_7576-300x225.jpg","medium_large":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_7576-768x576.jpg","large":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_7576-1024x768.jpg","1536x1536":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_7576-1536x1152.jpg","2048x2048":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_7576-2048x1536.jpg"},"post_author":"Senne Vandenberghe","assigned_categories":"NieuwsLab, Ziekte & gezondheid","mfb_rest_fields":["title","featured_image_url","post_author","assigned_categories"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2415","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/26"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2415"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2415\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2436,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2415\/revisions\/2436"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2417"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2415"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2415"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}