{"id":2174,"date":"2025-12-12T16:57:59","date_gmt":"2025-12-12T15:57:59","guid":{"rendered":"https:\/\/pxlmag.be\/?p=2174"},"modified":"2025-12-13T08:46:07","modified_gmt":"2025-12-13T07:46:07","slug":"de-noord-zuidverbinding-natuur-wordt-meegenomen-maar-het-blijft-zoeken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pxlmag.be\/?p=2174","title":{"rendered":"Limburg verliest zo’n miljoen dieren per jaar door verkeersonveiligheid"},"content":{"rendered":"\n

Limburg werkt op dit moment aan grote infrastructuurprojecten zoals de Noord-Zuidverbinding en de herinrichting van verschillende N-wegen. Tegelijk keren steeds meer wilde dieren terug naar de provincie. Dat zorgt voor een groeiende uitdaging: hoe combineer je natuur en asfalt zonder dat dieren massaal verkeersslachtoffer worden?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Volgens het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO), de Vlaamse instelling die natuur monitort en wetenschappelijk advies geeft aan de overheid, is die uitdaging groter dan veel mensen denken.
\u201cIn Vlaanderen worden jaarlijks naar schatting vier tot vijf miljoen wilde dieren verkeersslachtoffer,\u201d zegt Joris Everaert, onderzoeker bij INBO. \u201cAls je dat ruw inschat, mag je ervan uitgaan dat Limburg alleen al ongeveer een miljoen dieren per jaar verliest.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Over de Noord-Zuidverbinding in Limburg, een project waar veel lokale bezorgdheid over leeft, zegt Everaert dat er wel degelijk aandacht is voor natuur. \u201cZe nemen het aspect natuur mee, zeker omdat er unieke gebieden in de directe omgeving liggen. Er wordt gewerkt aan verbindingen tussen die natuurkernen, en ontsnippering maakt daar deel van uit.\u201d Maar er zijn ook uitdagingen vertelt hij: \u201cAlleen rasters plaatsen is niet voldoende. Dan cre\u00eber je juist barri\u00e8res. Je moet rasters altijd combineren met veilige oversteekplaatsen zoals tunnels of aangepaste bruggen.\u201d <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Foto door: Marie Claesen<\/em>
We rijden langs de Noord-Zuidverbinding en merken het contrast tussen weg en natuur<\/em> op.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Everaert benadrukt dat Limburg een bijzondere positie heeft: \u201cLimburg heeft nog veel grote natuurgebieden. Dat is natuurlijk positief, maar het betekent ook dat er meer dieren zijn die wegen moeten oversteken. Daardoor hebben we hier ook meer slachtoffers, zeker bij soorten zoals de das en ree.\u201d Voor zeldzame soorten zoals de wolf kan \u00e9\u00e9n aanrijding zelfs een grote ecologische impact hebben. \u201cWe weten dat er in Limburg al een twintigtal wolven in aanrijdingen betrokken waren. Voor zo\u2019n kleine populatie is dat enorm.\u201d Daarnaast waarschuwt hij voor oplossingen die in de praktijk minder goed blijken te werken, zoals sommige wildroosters: \u201cWe hebben al gezien dat wolven voorzichtig over wildroosters stappen, terwijl dat net niet de bedoeling is. Dan faalt het systeem.\u201d INBO test daarom verschillende systemen en geeft aanbevelingen voor ontwerp en bijsturing.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Foto door: Marie Claesen<\/em>
Ecoduct Kikbeek<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Het Ecoduct Kikbeek over de E314 is een van de bekendste Limburgse voorbeelden. Monitoring toont dat het door veel soorten gebruikt wordt: ree\u00ebn, dassen, vossen, kleine marterachtigen, amfibie\u00ebn en reptielen. Everaert legt uit: \u201cHet ecoduct van Kikbeek is absoluut een succesverhaal. Dat is een van die plekken waar je echt ziet hoe snel fauna een veilige route vindt wanneer je infrastructuur juist aanlegt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ontsnippering werkt<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Om versnippering aan te pakken, worden ecoducten, faunatunnels en rasters ingezet. Volgens Everaert is het effect wetenschappelijk zeer duidelijk. \u201cEcoducten en tunnels, gecombineerd met goede ecorasters, kunnen het aantal slachtoffers met 80 tot 90 procent verminderen. Dat is gigantisch,\u201d zegt hij. \u201cEn ze verbinden natuurgebieden waardoor populaties genetisch gezonder worden. Dat is op lange termijn minstens even belangrijk.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Daarnaast spelen ze ook een rol in verkeersveiligheid.
\u201cEen aanrijding met een ree of everzwijn is niet alleen slecht voor het dier. Het kan ook mensenlevens kosten en auto\u2019s zwaar beschadigen. Ook om die reden is investeren in veilige oversteekplaatsen gewoon logisch.\u201d<\/p>\n\n\n\n

INBO werkt mee aan analyses die bepalen welke knelpunten eerst moeten worden aangepakt.
\u201cJe kan niet overal tegelijk ingrijpen. Daarom bepalen we prioritaire zones: waar is het risico groot, waar rijden veel wagens, waar liggen belangrijke natuurkernen?\u201d En bij soorten die terug aan een opmars bezig zijn, zoals de otter, is vooruitkijken cruciaal: \u201cDe otter komt vanuit Nederland steeds vaker richting Vlaanderen. Het is belangrijk dat we nu al zorgen dat hun potenti\u00eble leefgebieden veilig bereikbaar zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Naar buitenlandse voorbeelden kijken<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Voor inspiratie kijkt Vlaanderen vaak naar Nederland vertelt Everaert: \u201cNederland is jaren geleden al begonnen met grootschalige ontsnipperingsprogramma’s. De manier waarop zij knelpunten prioriteren en natuurcorridors plannen, nemen we zeker mee.\u201d Maar uiteindelijk blijft het een kwestie van middelen en keuzes. \u201cHet is moeilijk om alles tegelijk op te lossen. Maar elke goed aangelegde verbinding maakt een groot verschil voor dieren en voor mensen.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Limburg werkt op dit moment aan grote infrastructuurprojecten zoals de Noord-Zuidverbinding en de herinrichting van verschillende N-wegen. Tegelijk keren steeds meer wilde dieren terug naar de provincie. Dat zorgt voor…<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":2178,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[34,30],"tags":[],"class_list":["post-2174","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-dieren-natuur","category-nieuwslab"],"mb":[],"featured_image_url":{"thumbnail":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_3860-150x150.jpg","medium":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_3860-300x200.jpg","medium_large":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_3860-768x512.jpg","large":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_3860-1024x683.jpg","1536x1536":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_3860-1536x1024.jpg","2048x2048":"https:\/\/pxlmag.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/IMG_3860.jpg"},"post_author":"Marie Claesen","assigned_categories":"Dieren & natuur, NieuwsLab","mfb_rest_fields":["title","featured_image_url","post_author","assigned_categories"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2174","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/17"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2174"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2174\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2375,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2174\/revisions\/2375"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2178"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2174"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2174"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pxlmag.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2174"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}